Kiedy stosuje się koncentrator tlenu? W jakich przypadkach jest niezbędny i jak go używać

Kiedy stosuje się koncentrator tlenu – wskazania medyczne i objawy niedotlenienia

Koncentrator tlenu stosuje się w sytuacjach, gdy pacjent wymaga długotrwałej tlenoterapii ze względu na obniżone stężenie tlenu we krwi i objawy znacznego niedotlenienia organizmu. Urządzenie znajduje zastosowanie przede wszystkim u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, zwaną potocznie POCHP, która powoduje trudności w oddychaniu i chroniczne niedotlenienie. Osoby z zaawansowaną astmą źle reagujące na farmakoterapię mogą wymagać wsparcia w postaci stałego zasilania tlenem, szczególnie podczas zaostrzeń objawów. Pacjenci po przebytym zawale serca lub ze zdiagnozowanymi zaburzeniami rytmu mogą mieć wskazania do stosowania tego urządzenia na rekomendację kardiologa. Choroby śródmiąższowe płuc, takie jak zwłóknienie lub sarkoidoza, często wymuszają potrzebę uzupełniania tlenu wdychanego do organów oddechowych. Osoby starsze z wieloma schorzeniami przewlekłymi czasami otrzymują zalecenie zastosowania tlenoterapii, szczególnie gdy aktywność fizyczna powoduje spadek natlenienia krwi. Pacjent może zauważać sinawą zabarwienie wap, paznokci lub błon śluzowych, nazywane cyjanozą, co świadczy o poważnym niedotlenieniu tkanek. Bóle głowy pojawiające się szczególnie porannie mogą być objawem bezdechu sennego połączonego z niedotlenieniem. Powtarzające się zaostrzenia objawów oddechowych, wymagające częstych wizyt u lekarza lub pobytu w szpitalu, zwykle implikują potrzebę wprowadzenia stałej tlenoterapii. Zmniejszenie tolerancji wysiłku fizycznego, gdy pacjent nie potrafi wykonywać codziennych czynności bez oddechu, stanowi sygnał mówiący o konieczności wsparcia oddechowego. Lekarz ordynuje badanie saturacji tlenu, zwane oksymetrią, które precyzyjnie określa poziom natlenienia krwi i podejmuje decyzję o zastosowaniu urządzenia. Pacjenci w stanie zaawansowanej niepełnosprawności oddechowej, którzy borykają się z niewystarczającą wydolnością oddechową, znajdują w tym urządzeniu niezbędne wsparcie dla poprawy jakości życia i wydolności organizmu.

Wskazania do rozpoczęcia tlenoterapii domowej

Tlenoterapia domowa zostaje zalecona pacjentom, gdy stężenie tlenu w spoczynku wynosi 55 mmHg lub poniżej tego poziomu. Pacjenci z saturacją krwi poniżej 88 procent podczas snu lub aktywności powinni otrzymać rekomendację zastosowania urządzenia. Kliniczne objawy hipoksji, takie jak cechy serca pulmonalnego czy pogorszenie się funkcji poznawczych, stanowią wskazanie do natychmiastowego wdrożenia terapii. Osoby z zespołem bezdechu sennego, szczególnie w postaci umiarkowanej do ciężkiej, wymagają tlenoterapii uzupełniającej w połączeniu z innymi metodami leczenia. Pacjenci w fazie zaostrzenia przewlekłej choroby oddechowej otrzymują krótkoterminową tlenoterapię wspomagającą regenerację i wydolność organizmu. Zaawansowana choroba serca prowadząca do zastoju żylnego i obrzęków może wymagać dodatkowego uzupełnienia tlenu. Lekarz podejmuje decyzję o tlenoterapii na podstawie wyników badań laboratoryjnych, gazometrii krwi oraz obserwacji klinicznej stanu zdrowia pacjenta.

Jak prawidłowo używać koncentrator tlenu – instrukcja obsługi i bezpieczeństwo

Użytkowanie koncentratora tlenu wymaga przestrzegania kilku ważnych zasad zapewniających zarówno efektywność leczenia, jak i bezpieczeństwo pacjenta. Najpierw pacjent powinien ustawić urządzenie na stabilnej, równej powierzchni, z dala od źródeł ciepła, wilgoci i materiałów łatwopalnych, ze względu na fakt, że tlen zwiększa ryzyko pożaru. Kaniula nosowa lub maska oddechowa muszą być czyste i nieuszkodzone, dlatego pacjent powinien je regularnie oczyszczać oraz wymieniać zgodnie z zaleceniami producenta. Przepływ tlenu należy ustawić na poziomie rekomendowanym przez lekarza, zwykle od jednego do sześciu litrów na minutę w zależności od potrzeb pacjenta. Pacjent musi pamiętać o włączeniu urządzenia przed zastosowaniem kaniuli nosowej i wyłączeniu go po zakończeniu sesji tlenoterapii. Przewód dostarczający tlen powinien być ułożony bezpiecznie, aby pacjent nie potknął się o niego i nie stworzył zagrożenia dla bezpieczeństwa. Nawilżacz na wylocie tlenu, jeśli jest dołączony do systemu, musi być napełniony destylowaną wodą w celu uniknięcia wysuszenia błon śluzowych. Pacjent powinien monitorować poziom tlenu w krwi za pomocą domowego pulsoksymetru i zgłaszać niepokojące zmiany lekarzowi. Wszystkie serwisowe naprawy oraz wymianę filtrów należy pozostawić wykwalifikowanej firmie medycznej – w Active Med odpowiemy na wszystkie nurtujące Państwa pytania. Doradzimy, jaki koncentrator tlenu wybrać i jak odpowiednio z niego korzystać. Zapraszamy do kontaktu!